Γράφει ο Αναστάσης Παπαδάκης
Εισαγωγή
Κατά τη διάρκεια μεγάλων πολέμων, το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό (R.N) βρισκόταν υπό διαρκή πίεση να προστατέψει τις θαλάσσιες αρτηρίες που εφοδίαζαν την Μ. Βρετανία και τη συνέδεαν με την υπερπόντια αυτοκρατορία της. Όμως, ο συνδυασμός των διαρκών επιχειρήσεων προστασίας του θαλάσσιου εμπορίου και των καθαρά πολεμικών απαιτήσεων, είχε σαν αποτέλεσμα το R.N να βρίσκεται διαρκώς με λιγότερα πλοία από όσα επιθυμούσε. Έτσι, προκειμένου να διατηρείται ο στόλος όσο το δυνατόν καλύτερα εξοπλισμένος, εφαρμοστήκαν διάφορες «καινοτόμες» λύσεις προκειμένου κανένα σκαρί να μην παραμένει αναξιοποίητο. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η περίπτωση που θα παρουσιάσουμε παρακάτω.
Κυρίως θέμα – Περίπτωση HMS Zubian
Βρισκόμαστε στο 1916 και ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (Α’ ΠΠ) βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Το R.N. καλείται να εφαρμόσει το ναυτικό αποκλεισμό της Γερμανίας. Με άλλα λόγια, έπρεπε να είναι έτοιμο ανά πασά στιγμή να αντιμετωπίσει τυχόν έξοδο του Γερμανικού Στόλου στη Βόρεια Θάλασσα, και να προστατέψει τον εμπορικό στόλο στον Ατλαντικό, που εφοδίαζε τις συμμαχικές στρατιές στο Δυτικό Μέτωπο, από τα γερμανικά υποβρύχια.
Ο βασικός τύπος πλοίου που εμπλέκεται σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις είναι το αντιτορπιλικό, είτε σαν πλοίο συνοδείας εμπορικών και πολεμικών πλοίων, είτε σαν την εμπροσθοφυλακή του στόλου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη ζήτηση για τον συγκεκριμένο τύπο πλοίου, αλλά και απώλειες. Τέτοια ήταν η ζήτηση που μόνο κατά την διάρκεια του Α’ ΠΠ (41/2 χρονιά), η Μ. Βρετανία ναυπήγησε περίπου 200 αντιτορπιλικά, σχεδόν όσα είχε κατά την έναρξη του πολέμου.
Στα τέλη του 1916, (26 Οκτωβρίου & 8 Νοέμβριου), δύο αντιτορπιλικά της κλάσης Tribal (ελλ. Φυλή, καθώς τα 12 πλοία της κλάσης έφεραν τα ονόματα φυλών που βρισκόντουσαν υπό την Βρετανική κυριαρχία), τα HMS Nubian (1909) και HMS Zulu (1909) πλήττονται από τορπίλη και νάρκη αντίστοιχα κατά την διάρκεια επιχείρησης στην Μάγχη, με αποτέλεσμα, το μεν HMS Zulu να χάσει το επίστεγο του, το δε HMS Nubian να χάσει το πρόστεγο και τη γέφυρα του.
Παραδόξως, και τα δυο πλοία κατάφεραν με τα εναπομείναντα τμήματα να επιστρέφουν τελικά στο ναύσταθμο του Chatham, στις εκβολές του Τάμεση.
Με το Ναυαρχείο να πιέζεται από τη ροή των επιχειρήσεων, η απόσυρση για παλιοσίδερα των δύο «κουφαριών» θεωρήθηκε πως ήταν μια πολυτέλεια που δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί. Έτσι, αποφασίστηκε η συνένωση των δύο πλοίων σε ένα νέο με το όνομα HMS Zubian, μια σύμπτυξη των ονομάτων των δυο δωρητών (Zu- από το HMS Zulu που έδωσε το εμπρόσθιο τμήμα και -bian από το HMS Nubian που έδωσε το οπίσθιο μέρος).
Το HMS Zubian μπήκε στην ενεργό υπηρεσία τον Ιούνιο του 1917 και είχε μια διακεκριμένη αν και σύντομη καριέρα. Τον Φεβρουάριο του 1918, κατά τη διάρκεια περιπολίας στη Μάγχη εντόπισε το γερμανικό υποβρύχιο UC-60 που είχε αναδυθεί για να ποντίσει νάρκες. Το HMS Zubian ξεκίνησε καταδίωξη, αλλά αρχικά απέτυχε να εμβολίσει το εχθρικό υποβρύχιο το οποίο και καταδύθηκε. Στη συνέχεια όμως με την χρήση βομβών βυθού κατάφερε να το βυθίσει.
Συμμετείχε επίσης στην επιδρομή στα λιμάνια του Ζέεμπρουγκε και της Οστάνδης τη νύχτα της 23ης προς 24η Απριλίου 1918, μια καταδρομική επίθεση που θεωρείται ως η πρώτη επιδρομή τύπου commando που εφαρμόστηκαν εκτενώς από τους Βρετανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με το τέλος του Α’ ΠΠ το Νοέμβριο του 1918, το HMS Zubian μαζί με τα εναπομείναντα πλοία της κλάσης του παροπλίστηκαν, λόγω παλαιότητας και φθοράς, με το HMS Zubian να πηγαίνει στο διαλυτήριο το Δεκέμβριο του 1919.
Κατακλείδα
Ο πόλεμος δεν διεξάγεται ποτέ με τους πόρους που ιδανικά θα ήθελε κάποιος, αλλά, με ό,τι είναι διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για καινοτόμες λύσεις στη διαχείριση περιορισμένων πόρων, ακόμα και αν αυτό σημαίνει στην πράξη τη συνένωση μισοδιαλυμένων πλοίων.
Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ακολουθήσε μια παρόμοια προσέγγιση με την επισκευή του USS Wisconsin (BB-64) όταν έχασε ένα κομμάτι της πλώρης του μετά από σύγκρουση με το USS Eaton (DD-510) στα ανοιχτά της Βιρτζίνια το 1956. Ένα ανταλλακτικό τμήμα αφαιρέθηκε από το ημιτελές USS Kentucky (BB-66) και συγκολλήθηκε στο Wisconsin.

























































