Γράφει ο Γιώργος Απιδιανάκης
Αναμφισβήτητα, η πιο χαρακτηριστική και πιο δραστήρια μονάδα του Γερμανικού Ναυτικού (Kriegsmarine) στο Αιγαίο κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν το ναρκοθετικό Drache. Το πλοίο αυτό δεν ήταν άλλο από το πρώην Γιουγκοσλαβικό Zmaj (Δράκος) που περιήλθε ανέπαφο σε γερμανική κατοχή τον Απρίλιο του 1941.
Το Zmaj ήταν γερμανικής κατασκευής (1931) και προοριζόταν αρχικά για την απονήωση υδροπλάνων (de Havilland DH.60), όντας ιδιαίτερα πρωτοποριακό από πλευράς πρόωσης, καθώς έφερε δύο μηχανές diesel και δύο ελικοφόρους άξονες παρόλο που το σύνηθες σχήμα για τα βοηθητικά πλοία της εποχής ήταν μία παλινδρομική μηχανή ατμού με έναν ελικοφόρο άξονα.
Η περιορισμένη χρήση του Zmaj στον αρχικό του ρόλο οδήγησε στη μετασκευή του σε ναρκοθετικό το 1937, έτος κατά το οποίο επισκέφθηκε και τον Πειραιά. Κατά τις παραμονές της εισόδου της Γιουγκοσλαβίας στον Β’ΠΠ το Zmaj συμμετείχε σε ναρκοθετήσεις στις Δαλματικές ακτές οι οποίες, όμως, προκάλεσαν τη βύθιση των γιουγκοσλαβικών εμπορικών Karadjorje και Prestolonalsenik Slednik στις προσβάσεις του Κότορ. Παρά τις αεροπορικές επιθέσεις στη βάση του Σεμπένικο, όπου βρισκόταν το Zmaj και την καταστροφή των ναυτιλιακών χαρτών από γερμανόφιλο του πληρώματος, το πλοίο κατέφυγε στο Σπλιτ όπου και κατελήφθη από τους Ιταλούς και παραδόθηκε άμεσα στους Γερμανούς.
Μετά τις απαραίτητες επισκευές στο Σπλιτ, οπότε μετασκευάστηκε ξανά σε πλοίο υποστήριξης υδροπλάνων, έλαβε το νέο όνομα «Drache» και κατέπλευσε στον Πειραιά στις 22 Αυγούστου 1941 μαζί με το Nymphe (πρώην γιουγκοσλαβική θαλαμηγός) όπου τέθηκαν αμφότερα υπό τον έλεγχο της Ασφάλεια Θαλάσσης Αθήνας (Seenotflottille Athen) της Γερμανικής Αεροπορίας (Luftwaffe) με πολιτικό πλήρωμα.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1942, το Drache εκτελούσε αποστολές όπως ανέλκυση καταρριφθέντων αεροσκαφών, ιδιαίτερα στη δυτική Κρήτη, συνοδεία νηοπομπών και μεταφορά στρατευμάτων. Τον Απρίλιο του 1942, ελλείψει ισχυρών γερμανικών μονάδων στο Αιγαίο, το πλοίο μεταβιβάστηκε στο Γερμανικό Ναυτικό (Admiral Ägäis) και υπό πολεμικό πλήρωμα πλέον οδηγήθηκε στην Τεργέστη. Εκεί, μετασκευάστηκε σε ναρκοθετικό με δυνατότητα μεταφοράς 240 ναρκών ενώ ο εξοπλισμός του αναβαθμίστηκε γενικότερα.
Μετά την επάνοδό του στο Αιγαίο τον Οκτώβριο του 1942, το Drache (Schiff 50) υπό τον πλωτάρχη Wϋnning εντάχθηκε στον 21ο Ανθυποβρυχιακό Στολίσκο με έδρα τον Πειραιά και αποτελούσε τη σημαντικότερη μονάδα του Γερμανικού Ναυτικού στην περιοχή μαζί με το αντιτορπιλικό Hermes (ZG-3, Zerstörer Griechenland – 3), το πρώην δηλαδή ελληνικό Βασιλεύς Γεώργιος.
Παράλληλα με τις πρώτες επιχειρήσεις ναρκοθέτησης που ανέλαβε το Drache, τo διάστημα μεταξύ Νοεμβρίου 1942-Ιανουαρίου 1943 το πλοίο διατέθηκε για εκτέλεση δοκιμών για το ελικόπτερο FL 282 Kolibri της εταιρίας Flettner. Γι’ αυτό, εγκαταστάθηκε αρχικά μία εξέδρα 20×5μ πρύμνηθεν της εξαγωγής καυσαερίων και επιβιβάστηκαν τα πρωτότυπα GF+YF και CJ+SC.
Παράλληλα με τις πρώτες επιχειρήσεις ναρκοθέτησης που ανέλαβε το Drache, τo διάστημα μεταξύ Νοεμβρίου 1942-Ιανουαρίου 1943 το πλοίο διατέθηκε για εκτέλεση δοκιμών για το ελικόπτερο FL 282 Kolibri της εταιρίας Flettner. Γι’ αυτό, εγκαταστάθηκε αρχικά μία εξέδρα 20×5μ πρύμνηθεν της εξαγωγής καυσαερίων και επιβιβάστηκαν τα πρωτότυπα GF+YF και CJ+SC.
Οι δοκιμές έλαβαν χώρα βόρεια της Κρήτης με συμμετοχή του υποβρυχίου U-617 και αφορούσαν κυρίως στον οπτικό εντοπισμό και στην προσβολή υποβρυχίων. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά και το Kolibri δρομολογήθηκε για πλήρη ένταξη σε υπηρεσία, όμως, ένας συμμαχικός βομβαρδισμός κατέστρεψε το εργοστάσιο κατασκευής με αποτέλεσμα την αναστολή του προγράμματος.
Στο σπάνιο βίντεο που ακολουθεί παρατίθενται αποσπάσματα από τις δοκιμές του FL 282 Kolibri GF+YF επί του Drache στον Κόλπο της Σούδας.
