Φωτογραφική έρευνα: Γιάννης Τερνιώτης
Το USS “Bache” (DDΕ – 470) της κλάσης Fletcher, καθελκύστηκε στις 7 Ιουλίου 1942 στα ναυπηγεία της Blethlehem Steel Co, στη Νέα Υόρκη. Συμμετείχε ενεργά στις επιχειρήσεις του Αμερικανικού Ναυτικού στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό . Τον Απρίλιο του 1945 υποστηρίζοντας τις αποβάσεις στην Οκινάουα, το σκάφος υπέστη μεγάλες ζημιές και απώλειες 41 μελών του πληρώματός του από τις επιθέσεις εναντίον του δύο αεροσκαφών Kamikaze. Λόγω των ζημιών του αποσύρθηκε για επισκευές σε ναυπηγεία των ΗΠΑ τον Ιούλιο του 1945 και στη συνέχεια τον Φεβρουάριο του 1946 το “Bache” τέθηκε σε εφεδρεία. Το 1950 το σκάφος μετατράπηκε με την προσθήκη κατάλληλου εξοπλισμού σε αντιτορπιλικό συνοδείας (με τον κωδικό DDE – 470) και εντάχθηκε στις δυνάμεις του 6ου Στόλου για υπηρεσία στη Μεσόγειο.
Στις 5 Οκτωβρίου 1968 το “Bache” με μερικά άλλα αμερικανικά πολεμικά σκάφη που εκτελούσαν επίσκεψη “καλής θέλησης”, ήταν αγκυροβολημένο έξω απο το παλαιό λιμάνι (Μαντράκι) της Ρόδου. Εκεί, λόγω μίας σφοδρής θαλασσοταραχής με ανέμους έντασης 9 Μπόφωρ που ξέσπασε, οι αγκυρές του δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν το πλοίο και πριν προλάβει να ενεργοποιήσει τους κινητήρες του, παρασύρθηκε ακυβέρνητο και εξώκειλε στα βράχια του εξωτερικού τμήματος του λιμενοβραχίονα κοντά στον Ναυτικό Όμιλο Ρόδου. Στο σημείο αυτό, έρμαιο στην μανία των τεράστιων κυμάτων υπέστη μεγάλα ρήγματα στα ύφαλά του, εξαιτίας των οποίων κατακλείστηκαν με νερά το μηχανοστάσιο και τα κατώτερα διαμερίσματά του. Περί τις 20:00 το βράδυ της ίδιας ημέρας διατάχθηκε η εγκατάληψη του σκάφους, η οποία έγινε με μεγάλες δυσκολίες λόγω της θαλασσοταραχής. Τα μέλη του πληρώματός του μεταφέρθηκαν με λέμβους στην παραλία της πόλης, όπου κάτοικοι και αρχές συμμετείχαν ενεργά στη διάσωση των ναυαγών.
Την άλλη ημέρα με μία βελτίωση του καιρού, κοντά στο ημιβυθισμένο “Bache” έσπευσαν σε βοήθειά του το αεροπλανοφόρο USS “Franklin Roosevelt” με δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά και το ναυαγοσωστικό USS “Hoist”, ενώ στις προσπάθειες συμμετείχαν τα αντιτορπιλικά του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού “Ιέραξ” και “Ναυαρίνον”, τα βοηθητικά “Σύριος” και “Γίγας” και το ρυμουλκό “Άτλας”.
Μετά από πολυήμερες προσπάθειες για την αποκόλληση και διάσωση του πλοίου, φάνηκε ότι λόγω των εκτεταμένων ζημιών που είχε υποστεί αυτό θα ήταν αδύνατο και αποφασίστηκε η διάλυσή του επί τόπου!
Σ.Σ. Στις αρχές της δεκαετία του ’80, ο γράφων έκανε καταδύσεις στο σημείο της προσάραξης, όπου υπήρχαν αρκετά δομικά στοιχεία και λαμαρίνες του σκαριού του σφηνωμένες στα βράχια ! Ετσι ξεκίνησε τίς έρευνες για το γεγονός (ρωτώντας και ψάχνοντας αρχεία της εποχής )
