Γράφει ο Δημήτρης Κατηνιώτης
Το άρθρο αυτό συντάχθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από την επιχείρηση διάσωσης 14 ναυτικών του φορτηγού πλοίου A.AKIF, από τη Φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ. Τα γεγονότα παρουσιάζονται χρονολογικά αποδίδοντας τη δραματική ροή των εξελίξεων του ναυαγίου και της επακόλουθης διάσωσης του πληρώματος. Αντλήθηκαν στοιχεία από το προσωπικό αρχείο, το οποίο κρατήθηκε μετά την ολοκλήρωση της αποστολής, κατά την οποία ο συγγραφέας έτυχε να πάρει μέρος ως Αξιωματικός Ναυτιλίας/ Κατεύθυνσης της Φ/Γ ΑΙΓΑΙΟΝ, με τον βαθμού του Ανθυποπλοίαρχου. Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί από σχετικό βίντεο αναρτημένο στο κανάλι Hellenic Navy στο YouTube και παρατίθεται στο τέλος του κειμένου.
Η Φ/Γ «ΑΙΓΑΙΟΝ» είναι η τρίτη Φ/Γ τύπου Standard που αποκτήθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Το όνομα δόθηκε σε αναγνώριση της σπουδαιότητας του ομώνυμου Ελληνικού Πελάγους, που επί χιλιετηρίδες αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ του χερσαίου κορμού της χώρας μας και των Ανατολικών Ελληνικών νήσων. Το πλοίο ναυπηγήθηκε στην Ολλανδία από το Royal Schelde Shipyard και καθελκύστηκε την 13-7-78. Αποφασίσθηκε η αγορά του, από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στο οποίο και παραδόθηκε στις 14-5-93.
ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006
Τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 23 Ιανουαρίου 2006, η Φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ βρισκόταν αγκυροβολημένη σε όρμο της νήσου Άνδρου, στο πλαίσιο των καθηκόντων της ως πλοίο Φυλακής Σκοπούντος, αναμένοντας να παραδώσει καθήκοντα στη Φρεγάτα ΕΛΛΗ τις μεσημβρινές ώρες της Τρίτης 24 Ιανουαρίου και έπειτα από μία σχετικά ήρεμη επταήμερη επιφυλακή. Ο καιρός είχε ήδη αρχίσει να φρεσκάρει καθώς υπήρχε μετεωρολογική πρόβλεψη για πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες στο κεντρικό Αιγαίο. Ξαφνικά, ακούστηκε από τα μεγάφωνα του πλοίου η εντολή για ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΑΠΑΡΣΕΩΣ. Το πλοίο είχε μόλις λάβει διαταγή από το Α.Σ/Κ.ΕΠΙΧ (Αρχηγείο Στόλου/ Κέντρο Επιχειρήσεων) να αποπλεύσει άμεσα, για παροχή βοήθειας στο κινδυνεύον φορτηγό M/V Α.AKIF με σημαία Καμπότζης. Αφού ολοκληρώθηκε η επικοινωνία με το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας & Διάσωσης (Ε.Κ.Σ.Ε.Δ), για τον εντοπισμό του M/V Α.AKIF, ελήφθη πορεία για την περιοχή δυτικά της νήσου Αγίου Ευστρατίου, καθώς δεν υπήρχε ακριβής θέση του.1(Ε.Κ.Σ.Ε.Δ.), ιδρύθηκε το 1968 και εδρεύει στο Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, στον Πειραιά.
ΤΡΙΤΗ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006- 1η ΗΜΕΡΑ S.A.R 2Search And Resque-Έρευνα και Διάσωση
Οι πρώτες δυσκολίες του πλου φάνηκαν με την είσοδο στο στενό του Καφηρέα. Με τους δύο αεριοστρόβιλους ΤΥΝΕ στην πρόωση και 9.000 άλογα ιπποδύναμη στους άξονες, το πλοίο πάλευε να κερδίσει χρόνο και απόσταση. Σε κάποια στιγμή όμως η πλώρη της Φρεγάτας άρχισε να καρφώνει επικίνδυνα στα κύματα των βοριάδων του Κάβο Ντόρο, δίνοντας την αίσθηση πως χτυπούσε επάνω σε τοίχους και σταματούσε. Ο Κυβερνήτης ανέβηκε στη Γέφυρα και έδωσε εντολή να μειωθούν οι στροφές των μηχανών, βγάζοντας τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα για να περάσουμε το στενό με ασφάλεια. Το χιόνι έπεφτε με ριπές στα παράθυρα της γέφυρας, δημιουργώντας ένα λευκό διάτρητο πέπλο μπροστά μας. Όλοι στο πλοίο είχαν καταλάβει πως η αποστολή δεν θα ήταν εύκολη.
Έπειτα από 9 ώρες υπομονετικού πλου, η Φρεγάτα έφτασε στην περιοχή έρευνας και προσπαθούσε με το υπάρχον πεπαλαιωμένο ραντάρ ναυτιλίας DECCA, με οπτήρες και τους χειριστές των κονσόλων του Κ.Π.Μ (Κέντρου Πληροφοριών Μάχης) να εντοπίσει το ακυβέρνητο σκάφος, το οποίο λόγω απώλειας και της ηλεκτρικής του ισχύος, δεν είχε δυνατότητα να γνωρίζει το στίγμα του. Ο προσδιορισμός της περιοχής του M/V Α.AKIF επιτεύχθηκε μέσω του πρώτου στίγματος που είχε δοθεί από Ε.Κ.Σ.Ε.Δ και της υπολογισθείσας έκπτωσης από τον άνεμο.
Η ώρα ήταν 09:30 όταν η Φ/Γ εντόπισε τελικά μέσω ΡΑΝΤΑΡ το πλοίο M/V Α.AKIF στα δυτικά, σε θέση μεταξύ της νήσου Κυρά Παναγιά και της βραχονησίδας Πράσο (στα βορειοανατολικά της Αλοννήσου) και ανέλαβε καθήκοντα διοικητού για την επιχείρηση διάσωσης (Εικ.1). Στην περιοχή επικρατούσαν πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες με Βόρειους ανέμους έντασης 50 έως 60 κόμβων, κύματα ύψους έως και 6 μέτρα, ενώ η ορατότητα μεταβάλλονταν από 100 έως 500 υάρδες, λόγω της χιονοθύελλας.
Στα επόμενα 15 λεπτά, ένα ελικόπτερο SUPER PUMA προσπάθησε να προσεγγίσει το εμπορικό πλοίο με σκοπό να παραλάβει το πλήρωμα από αέρος, με αρνητικά όμως αποτελέσματα λόγω των συνθηκών παγοποίησης, των ισχυρών ανέμων και σχεδόν της μηδενικής ορατότητας στην επιφάνεια της θάλασσας. Αναγκαστικά λοιπόν, διέκοψε την αποστολή, αποχώρησε από την περιοχή και επέστρεψε στην βάση του στη Λήμνο.
Στις 09:55 αποκαταστάθηκε και η επικοινωνία με το ακυβέρνητο M/V Α.AKIF στο κανάλι VHF 16. To φορτηγό πλοίο ανέφερε ότι οι μηχανές του ήταν εκτός λειτουργίας και είχε δυνατότητα επικοινωνίας μόνο μέσω ενός φορητού πομποδέκτη VHF. Επίσης ανέφερε ότι στο πλοίο επέβαιναν συνολικά 16 άτομα 11 Τούρκοι, 2 Ρουμάνοι, 3 Αζέροι, ενώ ένας εξ αυτών αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδιά του. Επίσης, επειδή διέθετε μόνο τον φορητό πομποδέκτη VHF, αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μικρή εμβέλεια συνεννόησης, αλλά και την αδυναμία επικοινωνίας με Ε.Κ.Σ.Ε.Δ ή το ΟΛΥΜΠΙΑ ΡΑΔΙΟ. Άμεσα η Φ/Γ άρχισε να διαβιβάζει σε Ε.Κ.Σ.Ε.Δ τις εκπομπές του M/V Α.AKIF και να παρέχει στο Α.AKIF όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και οδηγίες.
Είκοσι λεπτά μετά η Φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ εντόπισε και οπτικά το πλοίο σε απόσταση 500 γυαρδών και το προσέγγισε με προσοχή. Το φορτηγό πλοίο ήταν εντελώς ακυβέρνητο. Στο έλεος του αέρα και των κυμάτων, παρασυρόταν ασταμάτητα προς τα Νοτιοδυτικά με ταχύτητα 3 κόμβων. Αφού πέρασε ανάμεσα από τις νησίδες Περιστέρα και Σκάντζουρα, η Φρεγατα το ακολουθούσε σε όλο και πιο κοντινή απόσταση, ώστε να διατηρεί οπτική επαφή και να έχει καλύτερη επικοινωνία μέσω του VHF. Διαβίβαζε οδηγίες και βρισκόταν σε άμεση ετοιμότητα διασώσεως, μόλις θα λάμβανε την απαραίτητη άνωθεν άδεια/εντολή. Στη περιοχή, όπως ενημέρωσε το Ε.Κ.Σ.Ε.Δ, αναμένονταν να καταφτάσει το ρυμουλκό MATSAS STAR. Όχι όμως πριν τις βραδινές ώρες. Σίγουρα εμψυχωτική η παρουσία ενός ακόμα διασωστικού πλοίου στην περιοχή, αλλά ο η πίεση του χρόνου ήταν αμείλικτη.
Η Φρεγάτα αναγκάζονταν να κάνει διαρκώς ελιγμούς επειδή δεν μπορούσε να κρατηθεί με την μικρή ταχύτητα, που ξέπεφτε το εμπορικό. Οι μανούβρες κοντά σε στεριές με σχεδόν μηδενική ορατότητα δημιουργούσαν μια πολύ τεταμένη κατάσταση στη Γέφυρα, η οποία έσφυζε από Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς, στην προσπάθειά τους να συνδράμουν στην παρακολούθηση του εμπορικού και στις επικοινωνίες. Ακολουθώντας λοιπόν την εξέλιξη της κατάστασης, τα δύο πλοία πέρασαν ξυστά από τη χιονισμένη βραχονησίδα Μπαρκέττα, με τον Κυβερνήτη της Φρεγάτας να κάνει δραστικό χειρισμό για να την αποφύγει, την τελευταία στιγμή. Εκεί φάνηκε πόσο οριακές ήταν οι καταστάσεις και πόσο εύκολα μπορούσαν να αλλάξουν οι συνθήκες. Ήταν αποκαρδιωτική η συνειδητοποίηση πως ανά πάσα στιγμή, θα μπορούσε μία φρεγάτα να βρεθεί στην ίδια δυσχερή θέση του κινδυνεύοντος, έχοντας επιπλέον την επίγνωση πως κανείς δεν μπορεί να έρθει να βοηθήσει. Η ατυχία επέστρεψε στο Α.AKIF αφού στην ανεξέλεγκτη πορεία του, βρήκε με τα ύφαλα του στα αβαθή των ανατολικών ακτών της νησίδας Αδέλφι. Δεν άργησε πολλή ώρα, όταν στις 14:15, ανέφερε ο καπετάνιος του πως έχει μεγάλη εισροή υδάτων στο μηχανοστάσιο. Αυτό ήταν η αρχή του τέλους. Περί τις 15:00 το Α.AKIF είχε λάβει μεγάλη κλίση δεξιά από τα νερά που έβαζε στο μηχανοστάσιο. Το προσωπικό προσπαθούσε να επιβιβασθεί σε μία ξύλινη σωσίβια λέμβο.
Το πλοίο αυτό διέθετε δύο σωσίβιες λέμβους με μηχανή, χωρητικότητας 10 ατόμων έκαστη και δύο πνευστές σχεδίες, από τις οποίες τελικά χρησιμοποίησε μόνο τη μία ξύλινη σωσίβια λέμβο, χωρίς να καταφέρει να βάλει μπροστά την μηχανή αυτής. Εξάλλου, η μεγάλη κλίση δεξιά δεν επέτρεπε την καθαίρεση της αριστερής λέμβου.
Τελικά επιβιβάσθηκαν στη λέμβο αυτή 15 ναυτικοί, ενώ ένας άνθρωπος κατέληξε στη θάλασσα. Ήταν ο Λοστρόμος. Αφού φρόντισε να επιβιβάσει τους άλλους συναδέλφους του στη σωστική λέμβο, την κατέβασε χειροκίνητα στο νερό, μένοντας όμως ο ίδιος στο κατάστρωμα. Δυστυχώς ήταν μία πράξη αυτοθυσίας, προκειμένου να σωθούν οι υπόλοιποι ναυτικοί. Τελευταίος ο Λοστρόμος πήδηξε στη θάλασσα και μόλις που κατόρθωσε να πιαστεί από τα περιμετρικά της σχοινιά. Δεν μπόρεσε όμως να βρει άλλη βοήθεια και έτσι κάποια στιγμή οι οπτήρες των έχασαν από τα μάτια τους. Άμεσα ξεκίνησε και η επιχείρηση διάσωσης.
Οι καιρικές συνθήκες παρέμεναν δυσμενείς. Οι βόρειοι άνεμοι άγγιζαν τα 11 μποφόρ, τα κύματα έκρυβαν κάθε τόσο τη βάρκα των ναυαγών και η χιονοθύελλα μαστίγωνε ανελέητα όποιον την αψηφούσε. Η όλη προσπάθεια θα έπρεπε να επιτευχθεί σε διάστημα λίγων ωρών, καθώς θα νύχτωνε στις επόμενες δυόμισι ώρες και μετά θα ήταν αδύνατη η διατήρηση της οπτικής επαφής, ακόμα και με τα νυχτοσκόπια.
Εξαιτίας του άσχημου καιρού δεν ήταν δυνατή η καθαίρεση του φουσκωτού ταχύπλοου RHIB της Φρεγάτας, ούτε και η απονήωση του οργανικού της ελικοπτέρου Α.Β-212, για διάσωση των ναυαγών με HOIST από αέρος. Μόνη λύση για την περισυλλογή των ναυαγών ήταν να προσεγγιστεί η σωστική λέμβος και η περισυλλογή των ναυαγών να γίνει από τα πλευρικά δίχτυα αναρρίχησης και την ανεμόσκαλα. Η Φρεγάτα προσέγγισε αργά την λέμβο με τον καιρό από πρύμα, προσπαθώντας να την φέρει στην πλευρά της.
Ο δυνατός άνεμος όμως άνοιγε την απόσταση της λέμβου από τη Φρεγάτα. Η όλη διαδικασία ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς το πλοίο δεν έπρεπε να αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα για τις απαραίτητες κλειστές μανούβρες, διότι έτσι θα απομακρύνονταν αρκετά, με κίνδυνο οπτικής απώλειας των ναυαγών, λόγω της πολύ χαμηλής ορατότητας, που παρέμενε σταθερά μικρότερη από 500 γυάρδες. Αρκετά επικίνδυνη ήταν η παραμονή και η μετακίνηση της ομοχειρίας διασώσεως στα εξωτερικά καταστρώματα λόγω του μεγάλου διατοιχισμού καθώς, όταν το πλοίο έστρεφε για να προσεγγίσει την βάρκα και να περισυλλέξει τους ναυαγούς, έπαιρνε απότομα μεγάλες κλίσεις. Στις 16:16 η προεξέχουσα, κατακόρυφα στην επιφάνεια του νερού, πλώρη του Α.AKIF εξαφανίστηκε βίαια με έναν παφλασμό και το πλοίο βυθίστηκε. Κατά τη δεύτερη προσπάθεια προσέγγισης της λέμβου, ένας απελπισμένος ναυτικός έπεσε στη θάλασσα για να φτάσει στη Φρεγάτα κολυμπώντας.Μετά από λίγο χάθηκε η επαφή μαζί του.
Με την τρίτη προσπάθεια προσέγγισης, η Φρεγάτα κατάφερε να δέσει τη λέμβο στη δεξιά υπήνεμη πλευρά της, στο μεσόστεγο. Η λέμβος είχε ήδη πάρει νερά γεγονός που έκανε δυσκολότερη την κατάσταση. Από την ανεμόσκαλα και το δίχτυ αναρρίχησης ανέβηκαν όσοι από τους ναυαγούς είχαν δυνάμεις, ενώ για όσους ήταν εξαντλημένοι η περισυλλογή γινόταν με ανέλκυση, με τις ζώνες διασώσεως ναυαγών.
Καθ όλη τη διάρκεια της περισυλλογής επικρατούσε αγωνία και τρόμος μεταξύ των ναυαγών, αλλά η εξάντλησή τους, υπερίσχυε. Κάποιοι πιάνονταν από τα πόδια αυτών που τραβούσαν προς τα πάνω οι διασώστες, ώστε να ανέβουν και αυτοί μαζί γρηγορότερα. Όσο περνούσαν τα λεπτά, οι ναυαγοί μετακινούνταν προς την πλώρη της λέμβου, με αποτέλεσμα αυτή να γεμίσει ακόμα πιο γρήγορα με νερό και να βυθισθεί πριν προλάβουν όλοι να σκαρφαλώσουν. Άμεσα ρίφθηκαν κυκλικά σωσίβια με σκοινί, και η ομοχειρία τους τραβούσε πάνω στο κατάστρωμα του πλοίου με τον συντονισμό του Υπάρχου, με αγωνιώδεις προσπάθειες και ουρλιαχτά. Ένας όμως από τους ναυαγούς, ο Α΄ Μηχανικός, έχοντας χάσει κάθε δύναμη, δεν κατάφερε να κρατηθεί στο κυκλικό σωσίβιο και χάθηκε στα μελανά αδηφάγα κύματα, μπροστά στα μάτια όλων.
το ΑΙΓΑΙΟΝ ξεκίνησε το σχέδιο έρευνας για την εύρεση των υπολοίπων αγνοουμένων, όπως ορίζουν τα ειδικά σχέδια. Ακριβώς τότε και εντελώς ανέλπιστα εντοπίστηκε ένας ζωντανός άνθρωπος στη θάλασσα, στην αριστερή μάσκα του πλοίου. Ήταν αυτός που νωρίτερα είχε εγκαταλείψει τη σωστική λέμβο για να κολυμπήσει μέχρι το πλοίο. Ένα αυθόρμητο ξέσπασμα χαράς του πληρώματος αναπτέρωσε το ηθικό όλων, έπειτα από τις συγκλονιστικές στιγμές που είχαν προηγηθεί. Έτσι στις 17:05 σώθηκε και ο δέκατος τέταρτος από τα συνολικά δεκαέξι μέλη του εμπορικού πλοίου. Μετά από τη διάσωσή και τη μεταφορά στην τραπεζαρία, δόθηκε στεγνός ρουχισμός και κουβέρτες στους διασωθέντες ναυαγούς. Εξετάστηκαν από την Ιατρό του πλοίου και βρέθηκαν καλά στην υγεία τους πλην ενός ο οποίος είχε τραυματιστεί ευτυχώς ελαφριά.
Για την ανεύρεση των δύο αγνοουμένων ναυαγών, πραγματοποιήθηκαν σαρώσεις σε καθορισμένες περιοχές έρευνας, λαμβάνοντας υπόψη τις καιρικές συνθήκες, την ένταση ανέμου και τα μόνιμα ρεύματα που επικρατούσαν την εποχή εκείνη. Οπτήρες στη Γέφυρα της Φρεγάτας με χρήση νυχτοσκόπιων και κάθε δυνατή βοήθεια από τους χειριστές του Κ.Π.Μ., προσπαθούσαν να εντοπίσουν κάποιο ίχνος των αγνοουμένων, όλη τη δύσκολη εκείνη νύχτα.
ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006- 1η ΗΜΕΡΑ S.A.R
Η χαμηλή ορατότητα λόγω της χιονοθύελλας δυσχέρανε αρκετά το έργο της έρευνας, η οποία όμως συνεχίστηκε κανονικά στην περιοχή μέχρι την επόμενη ημέρα Τετάρτη 25 Ιανουαρίου. Στη 13:00, η Φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟΝ διέκοψε προσωρινά την έρευνα και κινήθηκε προς τον λιμένα του Βόλου. Όταν κατέπλευσε, αποβιβάσθηκαν οι διασωθέντες ναυαγοί και μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα σε τοπικό νοσοκομείο. Μετά από λίγες ώρες, το ΑΙΓΑΙΟΝ απέπλευσε και κινήθηκε για συνέχιση της έρευνας, για τον εντοπισμό των δύο αγνοουμένων ναυαγών.
ΠΕΜΠΤΗ 26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2006- 2η ΗΜΕΡΑ S.A.R
Το επόμενο πρωινό της Πέμπτης 26 Ιανουαρίου, ζητήθηκε από το πλοίο η αρωγή εναέριου μέσου, οπότε ένα ελικόπτερο SUPER PUMA διατέθηκε και πραγματοποίησε έρευνα πλησίον των βορειοανατολικών ακτών της Εύβοιας. Όμως εξαιτίας των συνεχιζόμενων άσχημων καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν, διέκοψε την αποστολή του και επέστρεψε στην βάση του.
Κατόπιν συνεννοήσεως με το λιμεναρχείο Βόλου, το μεσημέρι της 26ης Ιανουαρίου, το πλωτό μέσο της Ακτοφυλακής, ΛΣ 169, κατέφθασε στην περιοχή και πραγματοποίησε έρευνα, αρχικά στη θέση βυθίσεως του M/V Α.AKIF και ακολούθως πλησίον των ακτών Ευβοίας, από Άκρα Σαρακίνικο έως τις Βραχονησίδες Λευκονήσια. Παράλληλα και ένα Ναυαγοσωστικό σκάφος του Λιμεναρχείου Κύμης, κατέβαλε προσπάθεια για συνδρομή, με αρνητικά όμως αποτελέσματα λόγω της συνεχιζόμενης χιονόπτωσης. Στην ευρύτερη περιοχή της έρευνας και διάσωσης κατέφθασε και το ρυμουλκό MATSAS STAR, το οποίο ανέλαβε τις ενέργειες απορρύπανσης, έπειτα από εντοπισμό μικρής πετρελαιοκηλίδας.
Το απόγευμα της Πέμπτης 26 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε παράδοση καθηκόντων Διοικητού Χώρου Ατυχήματος στην Φ/Γ ΕΛΛΗ και ακολούθως η Φ/Γ ΑΙΓΑΙΟΝ απομακρύνθηκε από την περιοχή έρευνας και κατευθύνθηκε προς το Ναύσταθμο Σαλαμίνας για κατάπλου.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Στο τραγικό αυτό ναυάγιο, κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες και συνταρακτικές στιγμές αγωνίας, δυστυχώς χάθηκαν δύο ανθρώπινες ζωές. Τα άψυχα σώματα των δύο αγνοουμένων ναυτικών βρέθηκαν τελικά λίγες ημέρες αργότερα, στις ακτές της Κύμης και τις Μυκόνου αντίστοιχα.
Το ευτύχημα ήταν πως διασώθηκαν δεκατέσσερις ναυτικοί χάρη στην έγκαιρη βοήθεια. Όλο προσωπικό της Φρεγάτας ΑΙΓΑΙΟΝ και από κάθε θέση, κατέβαλε μέγιστη προσπάθεια, επιδεικνύοντας υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού και αυταπάρνησης, αφού το καθήκον της διάσωσης ανθρώπων που κινδυνεύουν στη θάλασσα είναι ίδιον της ελληνικής ναυτοσύνης.
Η θετική συνεργασία της Φρεγάτας με το Ε.Κ.Σ.Ε.Δ, το Α.Σ/Κ.ΕΠΙΧ, τα εναέρια μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας και τα πλωτά μέσα του Λ.Σ/ΕΛ.ΑΚΤ, ήταν συνεχής. Η συγκεκριμένη επιχείρηση διάσωσης, επιβεβαίωσε το γεγονός πως η Ελλάδα έχει τις ικανότητες να υλοποιεί επιτυχώς αυτό το έργο, κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες στο FIR Αθηνών.
Το γεγονός της διάσωσης προβλήθηκε ζωντανά, αλλά και επί σειρά ημερών από κρατικούς και ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας, καθώς και από τον ημερήσιο τύπο. Επίσης, για τη σημαντική αυτή αποστολή, ο Κυβερνήτης και το πλήρωμα του ΑΙΓΑΙΟΝ, έγιναν αποδέκτες συγχαρητήριας επιστολής του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου, ευχαριστήριας ρηματικής ανακοίνωσης της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα και ευφήμου μνείας από το PROPELLER CLUB Πειραιά. Τέλος, στο πλήρωμα της Φ/Γ ΑΙΓΑΙΟΝ αποδόθηκαν γενικές εκφράσεις ευαρέσκειας από τους τότε ΥΕΘΑ, Α/ ΓΕΕΘΑ και Αρχηγό Στόλου, αλλά δεν ευδοκίμησαν οι ενέργειες που έγιναν από τον Διοικητή Φρεγατών, για την απονομή του μεταλλίου εξόχου πράξεως. Παρόλο τον δυσανάλογο κίνδυνο που αντιμετώπισε το πλήρωμα της Φ/Γ ΑΙΓΑΙΟΝ, η ηθική ικανοποίηση που επέφερε η διάσωση τόσων ψυχών, ήταν σημαντικότερη.
Δείτε το video απο τη διάσωση
